رخشانه زنی است در آستانه میانسالی که در سال‌های جوانی اش با ایوب پارسا ازدواج کرده و صاحب پسری به نام حمید شده‌است. وقتی حمید دو ساله بود، ایوب به جبهه می‌رود و دیگر برنمی گردد. پس از مدتی خبر شهادت او می‌رسد و خانواده تصمیم می‌گیرد رخشانه را به عقد داوود برادر ایوب دربیاورد. سال‌ها از این ماجرا گذشته و آن‌ها صاحب دختر بچه‌ای دبستانی هستند و حمید در آستانه ازدواج است. در این وضعیت از کمیته مفقودین خبر می‌رسد که ایوب زنده است و به زودی به وطن برمی گردد. این خبر که در ابتدا همه را شوکه می‌کند، به تدریج واکنش‌های مختلفی را بین اعضای خانواده برمی‌انگیزد؛ داوود نگران از دست دادن همسرش است، به خصوص از زمانی که دوستان قدیمی پدر مرحومش به او گوشزد می‌کنند که پس از آگاهی از زنده بودن همسر اول، همسر دوم به زن نامحرم می‌شود. حمید که در ابتدا قادر به هضم این واقعیت نیست، به کمک نامزدش با چراغانی کردن محله، خود را برای استقبال از پدر آماده می‌کند. مادر سالمند و فرتوت ایوب و داوود خوشحال است، اما رخشانه بر سر دوراهی دشواری قرار می‌گیرد. آیا پیوندش را با داوود قطع کند و زندگی با ایوب را ادامه دهد یا اینکه داوود پدر فرزند کوچک ترش را نگه دارد؟ این تردید دردناک سرانجام او را بر آن می‌دارد که شب ورود ایوب، خانه را ترک و فردایش اقدام به سقط جنینی کند که بدون اطلاع داوود در دل می‌پروراند…